Jump to content

សម្ពរ

ពីWiktionary

សំ-ពៈរៈ ឬ--ព សំ. បា. ( ន. ) (សំវរ ឬ ប្រើ​ជា សម្ពរ ក៏​មាន​ខ្លះ) ការ​សង្រួម, ការ​ស្ងៀម​ស្ងប់, ស្រគត់ស្រគំ, រម្យទម (ព. កា.) : រី​អ្នក​ត្រេកអរ ចំពោះ​សីល​ធម៌ ត្រូវ​មាន​សម្ពរ ឥន្រ្ទិយ​ប្រាំ​មួយ ជា​ត្រួយ​សំវរ ទើប​មាន​អំណរ ទាំង​ខ្លួន​ទាំង​គេ ។