សវនីយ៍
សៈវ៉ៈន៉ី បា.; សំ. ( គុ. ) (សវនីយ; ឝ្រវណីយ) ដែលគួរស្ដាប់, ដែលត្រូវស្ដាប់ ។ ន. សម្ដីដែលគួរឬត្រូវស្ដាប់ ។ ខ្មែរប្រើជា រ. ស. ចំពោះតែព្រះបន្ទូលរបស់សម្ដេចព្រះវររាជជននី ឬសម្ដេចព្រះអគ្គមហេសី, សម្ដេចព្រះមហាក្សត្រិយានី : ទទួលព្រះសវនីយ៍ (ម. ព. រាជសវនីយ៍ ក្នុងពាក្យ រាជ ផង) ។ សវនីយ៍លេខា (ម. ព. រាជ) ។ល។