សហស្ស
សៈហ័ស-សៈ បា.; សំ. ( ប. សំ. ) (សហស្រ) ចំនួនពាន់, ពាន់ (១.០០០) ។ គុ. ច្រើន, អនេក (ហៅ អនេកត្ថសំខ្យា) ។ សហស្សគុណ ដែលមានគុណភាពច្រើន : ថ្នាំសហស្សគុណ ថ្នាំ (តែមួយមុខ) ដែលប្រើរម្ងាប់រោគបានច្រើនប្រភេទ (សម្មតិវោហារ) ។ ឈ្មោះឈើមួយប្រភេទ ពួកល្ហុងខ្វង, ស្លឹកឆែករាក់ៗសម្បុរស្វាយ, ដើមទាបៗជាងល្ហុងខ្វង (សម្មតិវោហារ) ។ សហស្សន័យន៍, --នេត្ត ឬ--នេត្រ អ្នកដឹងការណ៍ច្រើន (ព. ប្រ.) គឺអ្នកដែលអាចពិចារណាឃើញការណ៍កំបាំងយ៉ាងច្រើនបានភ្លាមៗ (ព្រះឥន្រ្ទ); ហៅ សហស្រាក្ស ក៏បាន (សំ.; បា. សហស្សក្ខ) ។ សហស្សបទី (--ប៉ៈ--) សត្វមានជើងច្រើន, ម្រើមព្រះ ។ សហស្សបទីជាតិ ជាតិសត្វមានជើងច្រើន, សត្វពួកម្រើមព្រះ (ហៅ សហស្សបទីសត្ត ឬ --សត្វ ក៏បាន) ។ សហស្សរង្សី អ្នកមានរស្មីច្រើន (ព្រះអាទិត្យ) ។ល។