សហិចសហារ
សៈហិច-សៈហា សំ. ( គុ. ) (សហិត្រ “សេចក្ដីខំប្រឹង, ព្យាយាម”; សហាថ៌ < សហ + អាថ៌ “ដែលមានសេចក្ដីត្រូវការជាមួយ”) ដែលសង្វាត, វាតអាទ្យ, ដែលស្រវាស្រទេញ; ដែលរវះរវាមកាម : មនុស្សសហិចសហារ, ចិត្តសហិចសហារ (និយាយថា ស្វាហិចស្វាហារ ក៏មាន)។