សាដៀវ

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

ស. ( ន. ) (សាយ “ខ្សែ”; ដ្យើវ អ. ថ. ដៀវ “មួយ, តែ​មួយ”) ឈ្មោះ​គ្រឿង​តន្រ្តី​មួយ​ប្រភេទ មាន​ខ្សែ​លួស​ស្ពាន់​តែ​មួយ មាន​សំបក​ឃ្លោក​មូល (ឃ្លោក​សាដៀវ) មួយ​កំណាត់​ទ្រ​ភ្ជាប់​ពី​ក្រោម​ដង​មាន​ប៉ោល​សម្រាប់​រឹត​ឬ​បន្ធូរ​ខ្សែ, ប្រើ​ជា​គ្រឿង​ដេញ មាន​សូរ​សព្ទ​មូល​រងំ : ដេញ​សាដៀវ ។ គួរ​ហៅ​ថា ខ្សែ​មួយ ឬ ឯក​តន្រ្តី (អែក​ដន់ត្រី) : ដេញ​ឯក​តន្រ្តី, សូរ​ឯក​តន្រ្តី ។ សាយដៀវ