សាត្រា
ក្ល. មកពី សំ. ( ន. ) (ឝាស្រ្ត) គម្ពីរ, ក្បួន ។ សាត្រាច្បាប់ សាត្រាកាព្យពាក្យសុភាសិតជាច្បាប់ប្រដៅ ។ សាត្រាសម្រាយពាក្យរាយនិយាយពីធម៌វិន័យឬពីរឿងនិទានក្នុងពុទ្ធសាសនា សម្រាប់ទេសន៍ ។ សាត្រាល្បែង សាត្រាសម្រាប់មើលលេង (សាស្រ្តាប្រលោមលោក) ។ល។ (ប្រើជា សាស្រ្តា ត្រូវជាង : សាស្រ្តាច្បាប់) ។