សាទុភោជន
--ជន់ បា.; សំ. ( ន. ) (សាទុ; ស្វាទុ “ឆ្ងាញ់” + ភោជន) ភោជនឆ្ងាញ់, អាហារឆ្ងាញ់ពិសា ។ សាទុរស រសឆ្ងាញ់; អាហារដែលមានរសឆ្ងាញ់ ។ (ព. កា.) : សេចក្ដីសិទ្ធស្នាល មានរសត្រកាល ពិសាពេកពន់ ពិសាជាងរស សាទុភោជន ទោះទីនៅអន់ ចង្អៀតក៏ដោយ ។
--ជន់ បា.; សំ. ( ន. ) (សាទុ; ស្វាទុ “ឆ្ងាញ់” + ភោជន) ភោជនឆ្ងាញ់, អាហារឆ្ងាញ់ពិសា ។ សាទុរស រសឆ្ងាញ់; អាហារដែលមានរសឆ្ងាញ់ ។ (ព. កា.) : សេចក្ដីសិទ្ធស្នាល មានរសត្រកាល ពិសាពេកពន់ ពិសាជាងរស សាទុភោជន ទោះទីនៅអន់ ចង្អៀតក៏ដោយ ។