សាធ
សាត សំ. បា. ( គុ. ) (ប្រើជា កិ. “ធ្វើឲ្យស្រេច, ឲ្យសម្រេច; សម្រេចប្រយោជន៍; បំពេញ, បង្រ្គប់”) ដែលសុខចិត្តសះជានឹងគ្នា, ដែលទុកថាជាស្រេចបាច់ឬជ្រះស្រឡះត្រឹមប៉ុណ្ណោះ, ដែលទុកថាជាស្មើគ្នា មិនឈ្នះមិនចាញ់ : ដំណើរសាធ, ក្តីសាធ (ម. ព. សាត និង លាងសាធ ទៀតផង) ។ សុទ្ធសាធ (ម. ព. សុទ្ធ) ។