សិ-ខ័ន-ឌិន សំ.; បា. ( ន. ) (ឝិខណ្ឌិន៑; សិខណ្ឌី) សត្វមានកំប៉ោយ (ក្ងោក); សត្វមានសិរ (មាន់); ព្រួញ ។ សិខណ្ឌី
