សិន្ធព
សិន-ធប់ បា.; សំ. ( ន. ) (សិន្ធវ; សៃន្ធវ អ. ថ. សែន-ធៈវៈ “ដែលជាប់ទាក់ទងដោយទន្លេសិន្ធុ”) សេះដែលកើតក្នុងដែនសិន្ធវៈ, សេះដែលមានពូជពីដែនសិន្ទវៈ (សេះទេស) : សេះសិន្ធព; ប្រើសំដៅសេចក្ដីត្រឹមតែ “សេះ” ក៏មាន ។ សិន្ធពពាជី ឬ សិន្ធពអស្សតរ (--អ័ស-សៈដ) សេះសិន្ធព ។ សិន្ធពមនោម័យ (--មៈនោមៃ) សេះសិន្ធពដែលមានល្បឿនឆាប់ទាន់ចិត្ត (ម. ព. មនោ ផង) ។ សិន្ធពអាជានេយ្យ (--នៃ) ឬ --អាជានៃយ៍ សេះសិន្ធពយ៉ាងលឿន (ម. ព. សិន្ធវ និង សិន្ធុ ផង) ។