Jump to content

សិលុច្ច័យ

ពីWiktionary

បា.; សំ. ( ន. ) (សិលុច្ចយ < សិលា “ថ្ម” + ឧច្ចយ “ខ្ពស់”; ឝិលោច្ចយ < ឝិលា + ឧច្ចយ) ភ្នំ; ភ្នំ​ត្រងិល គឺ​ភ្នំ​ថ្ម​សុទ្ធ​ដែល​ឥត​រុក្ខ​ជាតិ​ឬ​សូម្បី​តែ​តិណ​ជាតិ​ក៏​គ្មាន​ដែរ (សុទ្ធ​បាសាណ​បព៌ត) ។