សិល្ប៍វិធីតំណែងនិពន្ធ
សិល្ប៍តំណែងនិពន្ធ
១. ពណ៌នាវិធី ៖ ជាវិធីដែលអ្នកនិពន្ធបានលើកយកតួអង្គ ឬទេសភាពមកពណ៌នារៀបរាប់ឱ្យអ្នកអានឃើញច្បាស់នឹងភ្នែក។
២. វឌ្ឍមានវិធី ៖ ជាវិធីដែលអ្នកនិពន្ធប្រើប្រាស់សម្រាប់រុញច្រានសាច់រឿងដំណើររឿងឱ្យមានលក្ខណៈកាន់តែតឹងតែងឡើងៗ ជាលំដាប់រហូតដល់ កំពូល។
៣. សំវាទវិធី ៖ ជាវីធីដែលអ្នកនិពន្ធធ្វើឱ្យតួអង្គសន្ទនាគ្នា។
៤. ឯកវាទវិធី ៖ វិធីដែលអ្នកនិពន្ធធ្វើឱ្យតួអង្គនិយាយ ឬគិតតែម្នាក់ឯង។
៥. សន្ទេហវិធី ៖ វិធីដែលអ្នកនិពន្ធធ្វើឱ្យអ្នកអាន អ្នកស្ដាប់ ឆ្ងល់ ចង់ដឹង ចង់តាមដាន។
៦. ឧបមាណវិធី ៖ វិធីប្រៀបធៀបរូបសម្បត្តិ ចរិយាសម្បតិ្ត ឬសកម្មភាពអ្វីមួយ។
៧. បដិវីធីៈ វិធីបង្ហាញនូវភាពខុសគ្នា ផ្ទុយគ្នា ពីស្ថានភាព សកម្មភាព តួអង្គ ឬព្រឹត្តិការណ៍ណាមួយ ដើម្បីរំលេចផ្ទៃរឿងតាមមនោគតិរបស់ខ្លួន។
៨. វចនវិធី ៖ វិធីប្រើប្រាស់ពាក្យពេចន៍ ដូចជា ពាក្យសាមញ្ញ ពាក្យខ្មែរបុរាណ បាលី សំស្រ្កឹត កម្ចី...។
៩. រចនាវិធី ៖ វិធីដែលអ្នកនិពន្ធប្រើដើម្បីសរសេរតាក់តែងអត្ថបទរឿង ជាពាក្យកាព្យ ពាក្យរាយឱ្យមានពាក្យពេចន៍ ឃ្លា ល្បះធម្មតាៗដែលប្រជាជនទូទៅនិយមប្រើ មិនពិបាកអាន ឬពិបាកយល់ឡើយ។
១០. និទានវិធី ៖ វិធីរៀបរាប់រឿងពីអតីតកាល ឬជាវិធីនិទានតាមបែបបុរសណាមួយ (បុរសទី១ ឬទី៣)។
១១. ហាសវិធី ៖ វិធីធ្វើឱ្យអ្នកអាន អ្នកស្ដាប់អស់សំណើច។
១២. ទារុណវិធី ៖ វិធីធ្វើឱ្យតួអង្គរងទារុណកម្ម គួរឱ្យខ្លោចផ្សា។
១៣. វិវត្តវិធី ៖ វិធីប្រែប្រួលផ្លាស់ប្ដូរពីសភាពមួយទៅសភាពមួយទៀត។
១៤. អប់រំវិធី ៖ វិធីផ្ដល់ដំបូន្មាន ណែនាំដល់អ្នកអាន អ្នកស្ដាប់់។
១៥. អនុលោមវិធី ៖ វិធីធ្វើតាម ឬឯកភាពតាម។
១៦. បុនរុត្តវិធី ៖ វិធីផ្ទួនពាក្យសម្ដី ផ្ទួនគំនិត (ភាគច្រើនមាននៅក្នុងកំណាព្យ)។
១៧. ឧបកថាវិធី ៖ វិធីបង្កើតឧបកថា ដែលអ្នកនិពន្ធលើកយករឿងថ្មីមកពណ៌នា ហើយបំបែកជារឿងតូចៗជាច្រើន រួចទើបបញ្ចូលមករឿងចាស់វិញ។
១៨. សមន្ថរតវិធី ៖ វិធីបង្ហាញដំណើរស្របៗគ្នានៃព្រឹតិ្តការណ៍។
១៩. សញ្ជាយវិធី ៖ វិធីដែលកវីនិពន្ធប្រមូលផ្ដុំនូវហេតុការណ៍ ឬមតិផ្សេងៗមកចងក្រង (ក្នុងកំណាព្យ) ឱ្យមកប្រមូលផ្ដុំគ្នាក្នុងវគ្គ ឬប្រយោគតែមួយ។
២០. អបេក្ខណវិធី ៖ វិធីបរិយាយពីកាយវិការ ចរិយា សកម្មភាពពិតរបស់តួអង្គឱ្យអ្នកអានដឹងច្បាស់តែម្ដង។