សុក្រឹត
សំ.; បា. ( គុ. ) (សុក្ឫត; សុកត) ដែលគេធ្វើហើយដោយល្អ, ដែលល្អឥតខ្ចោះ, ឥតទាស់ភ្នែក : វត្ថុសុក្រឹត ។ សុក្រឹតភាព (--តៈ--) ភាពនៃវត្ថុដែលគេធ្វើហើយដោយប្រពៃ, ភាពល្អឥតខ្ចោះ, ការដែលធ្វើហើយស្រេចយ៉ាងល្អបំផុតឥតមានអ្នកណាកែខៃឲ្យល្អជាងទៀតបាន : ប្រកបដោយសុក្រឹតភាព ។