សុខដុម
- សុ-ខៈដុំ បា. ( ន. ) (សុខតម “សុខក្រៃលែង”; រមន “សេចក្ដីរីករាយ”) ការនៅផ្តុំគ្នាឬនៅមូលគ្នាជាសុខឥតមោះហ្មងឬសេចក្ដីរីករាយសប្បាយដោយការនៅមូលគ្នាជាសុខស្រួល (ព. បុ.) : រកស៊ីដោយសុខដុម, នៅដោយសុខដុមរមនា ។
- ប្រើជា កិ. ក៏បាន : ចេះតែសុខដុមនឹងគ្នាជានិច្ច; ត្រូវសុខដុមរមនានឹងគ្នាទៅ ! និយាយឬសរសេរក្លាយជា សុខដុំ រំមនា (គួរលែងប្រើ) ។ សុខដុមរមនា
- អតីតឃុំនៃស្រុកមនោរម្យ
- សង្កាត់នៃក្រុងមនោរម្យ