សុពចៈ
--ពៈចៈ បា.; សំ. ( គុ. ) (សុវច ឬ សុពច; សុវចស៑) ដែលស្ដីប្រដៅងាយ, ដែលស្រណុកស្ដីប្រដៅ; ដែលងាយយកពាក្យ : មនុស្សសុពចៈ (ព. ផ្ទ. ទុព្វចៈ) ។ សុពចជាតិកៈ អ្នកដែលគេងាយស្ដីប្រដៅ; បើស្ត្រីជា សុពចជាតិកា (ព. ផ្ទ. ទុព្វចជាតិកៈ; ទុព្វចជាតិកា) ។ សុពចមិត្ត ឬ--មិត្រ មិត្រដែលស្ដីថាឲ្យទៅស្ដាប់ពាក្យ, មិត្រងាយស្ដីប្រដៅ (ព. ផ្ទ. ទុព្វចមិត្ត ឬ --មិត្រ) ។ល។ សុវចៈ