សុភរ
--ភៈរៈ សំ. បា. ( គុ. ) ដែលងាយចិញ្ចឹម, ដែលគេស្រណុកចិញ្ចឹម ។ សុភរបុគ្គល បុគ្គលដែលគេស្រណុកចិញ្ចឹម, អ្នកមិនរើសអើង ។ សុភរបុត្ត ឬ--បុត្រ បុត្រដែលមាតាបិតាស្រណុកចិញ្ចឹម ។ សុភរភាព ឬ សុភរតា ភាពជាអ្នកងាយចិញ្ចឹម ។ល។
--ភៈរៈ សំ. បា. ( គុ. ) ដែលងាយចិញ្ចឹម, ដែលគេស្រណុកចិញ្ចឹម ។ សុភរបុគ្គល បុគ្គលដែលគេស្រណុកចិញ្ចឹម, អ្នកមិនរើសអើង ។ សុភរបុត្ត ឬ--បុត្រ បុត្រដែលមាតាបិតាស្រណុកចិញ្ចឹម ។ សុភរភាព ឬ សុភរតា ភាពជាអ្នកងាយចិញ្ចឹម ។ល។