សុភិក្ខ
-ភិក បា. ឬ សំ. ( គុ. ) ដែលមានបាយងាយ គឺដែលសម្បូណ៌ភោជនាហារ: វេលាសុភិក្ខ ។ ន. (បា. សុភិក្ខា; សំ. សុភិក្សា) បាយងាយ គឺភោជនាហារសម្បូណ៌ : ស្រុកមានសុភិក្ខ ។ ព. ផ្ទ. ទុព្ភិក្ខ ឬ ទុរ្ភិក្ស ។ សុភិក្ខកាល ឬ --សម័យ (--ភិក-ខៈ--) កាលឬសម័យដែលសម្បូណ៌ភោជនាហារ, គ្រាសម្បូណ៌ស្រូវអង្ករ ។ ព. ផ្ទ. ទុព្ភិក្ខកាល ឬ--សម័យ ។ល។ សុភិក្ស