សុវិជ្ជា
សុ-វិច-ជា បា. ឬ សំ. ( ន. ) វិជ្ជាល្អ, ចំណេះដែលយោងអាត្មាឲ្យបានទ្រព្យធនបុណ្យស័ក្ដិសុខចម្រើន : សុវិជ្ជា ជាទ្រព្យធនមិនស្រាលមិនធ្ងន់ជាប់នៅជានិច្ចក្នុងខ្លួនប្រាណ កាលបើគេមិនឲ្យ ចោរលួចយកពុំបាន វិសេសជាងទ្រព្យ នានាជារូបី ។ ព. កា. ថា : រីសុវិជ្ជា ចូរកូនរាល់គ្នា ប្រឹងរៀនកុំធ្លោយ ព្រោះជាចំណេះ កម្ចាត់កម្សោយ រៀនចេះតែងឲ្យ សម្រេចផលល្អ ។ ព. ផ្ទ. ទុព្វិជ្ជា ឬ ទុរ្វិទ្យា ។ សុវិទ្យា