សូន្យ

ដោយWiktionary

សូន សំ.; បា. ( គុ. ) (ឝូន្យ; សុញ្ញ) ធេង, ទទេ, សោះ​ទទេ, ឃែត : សូន្យ​ឈឹង សូន្យ​ឥត​ឮ​សូរ​សព្ទ​ឬ​ដំណឹង​អ្វី​សោះ : ស្ងាត់​សូន្យ​ឈឹង ។ សូន្យសុង សូន្យ​គ្មាន​ពន្លឺ​តិច​តួច : ងងឹត​សូន្យសុង ។ សូន្យ​សោះ ឬ សោះ​សូន្យ ឃែត​ទទេ, ឥត​អំពើ, ឥត​ប្រយោជន៍ : បុរស​សោះ​សូន្យ បុរស​ឥត​អំពើ, មនុស្ស​ចោល​ម្សៀត (មោឃ​បុរស) ។ល។ ន. ភាវៈ​ទទេ; អាកាស; ពិន្ទុ​ឬ​ក្បិល, និគ្គហិត (°) នេះ : លេខ ១ សូន្យ ១ មុខ = ១០, សូន្យ ២ មុខ = ១០០ ។ល។ (ម. ព. សុញ្ញ ផង) ។