សៀតផ្កា

( ន. ) សរីរប្បទេស​ត្រង់​បន្ទាប់​ចុង​ភ្នែក​ទាំង​ពីរ​ជា​ខាង​មុខ​គុម្ព​ត្រចៀក​មនុស្ស (ហៅ តើក​ៗ ក៏​បាន ព្រោះ​ត្រង់​កន្លែង​នោះ​មាន​ខ្យល់​ជីពចរ​លោត​តើក​ៗ​ជានិច្ច) ។