សេរ
សេរ៉ៈ បា.; សំ. ( គុ. ឬ ន. ) (< ស “ខ្លួនឯង” + ឦរ “ប្រព្រឹត្តទៅ”; ស្វៃរ < ស្វ + ឦរ) ដែលមានសិទ្ធិលើខ្លួនឯង, ដែលធ្វើអ្វីបានតាមចិត្ត, ការប្រព្រឹត្តទៅបានតាមទំនើងខ្លួន, ការធ្វើអ្វីបានតាមអំពើចិត្ត, អំណាចលើខ្លួន ។ សេរកថា សម្ដីឥតក្រែង, ឥតញញើត ។ សេរជន (--ជន់) អ្នកដែលមានសិទ្ធិលើខ្លួន ។ សេរប្បទេស ប្រទេសឯករាជ្យដែលមានអំណាចលើខ្លួនឯង ។ល។
សេរ (ម. ព. សិរ) ។