សេសំ
សេ-ស័ង ឬ សែស-ស័ង បា. ( គុ. ) (< សេស) ដែលសល់, ដែលជាសំណល់, ជាដែល ។ ពាក្យសាមញ្ញ សម្រាប់និយាយចំពោះភោជនាហារឬរបស់ដែលសេសសល់ : អាហារសេសំ ឬ អាហារសេសំបាតឆ្នាំងបាតអម្បែង, របស់សេសំ ។
សេ-ស័ង ឬ សែស-ស័ង បា. ( គុ. ) (< សេស) ដែលសល់, ដែលជាសំណល់, ជាដែល ។ ពាក្យសាមញ្ញ សម្រាប់និយាយចំពោះភោជនាហារឬរបស់ដែលសេសសល់ : អាហារសេសំ ឬ អាហារសេសំបាតឆ្នាំងបាតអម្បែង, របស់សេសំ ។