សែតអញ្ជង់

( កិ. វិ. ឬ គុ. ) ដែល​ដើរ​ចេញ​ចោល​ស្រុក​ទៅ​តាម​តែ​ប្រទះ ឥត​កំណត់​ទី ឥត​មាន​ការ​របរ​អ្វី​ជា​ប្រាកដ : ដើរ​សែតអញ្ជង់; មនុស្ស​សែតអញ្ជង់; ច្រើន​និយាយ​ថា សាត់​អណ្តែត​សែតអញ្ជង់ (ម. ព. សា) ។