សោភា

បា.; សំ. ( គុ. ) (ឝោភា) ល្អ; ហ្មត់ហ្មង; ភ្លឺ​ត្រចះ, ត្រចង់; ត្រយង់ ។ ន. លំអ; ពន្លឺ, ពន្លឺ​ត្រចះ ។ ព. កា. ប្រើ​ជា សោភី ក៏​បាន; បើ​ស្ត្រី​ជា សោភិនី “ស្ត្រី​ល្អ, នាង​ល្អ” ក៏​បាន ។ ព. សា. សម្បូណ៌​សោភិនី សម្បូណ៌​គរគោក​យក​មិន​អស់ ។