សោមគ្រោះ
--ម៉ៈ-- សំ. ( ន. ) (សោម្យ ឬ សៅម្យ “ជារបស់ព្រះចន្រ្ទ; ត្រជាក់; ដែលគួរពេញចិត្ត, គួររីករាយ” + គ្រហ “គ្រោះ”) គ្រោះល្អ, គ្រោះជា ។ ព. ផ្ទ. បាបគ្រោះ ។
--ម៉ៈ-- សំ. ( ន. ) (សោម្យ ឬ សៅម្យ “ជារបស់ព្រះចន្រ្ទ; ត្រជាក់; ដែលគួរពេញចិត្ត, គួររីករាយ” + គ្រហ “គ្រោះ”) គ្រោះល្អ, គ្រោះជា ។ ព. ផ្ទ. បាបគ្រោះ ។