--គន់ សំ.; បា. ( ន. ) (សុ + គន្ធ > សុគន្ធ; សោគន្ធ < សុគន្ធ) គ្រឿងក្រអូប (ព. កា. ប្រើក្លាយជា សៅវគន្ធ ក៏មាន) ។
