សៅដៅ
ព. បុ. ( កិ. វិ. ឬ គុ. ) ពាយងាយ, ខ្ជីខ្ជា, ផ្តេសផ្តាស : ធ្វើសៅដៅ; សម្ដីសៅដៅ (ច្រើនតែក្នុងពាក្យកាព្យ) : ចាស់ទុំតែងថា ជនទ្រើសពាលា ទ្រនង់យង់ឃ្នង ច្រើនធ្វើសៅដៅ ឃោរឃៅកន្លង អស់ញាតិផៅផង គេស្អប់គេខ្ពើម ។
ព. បុ. ( កិ. វិ. ឬ គុ. ) ពាយងាយ, ខ្ជីខ្ជា, ផ្តេសផ្តាស : ធ្វើសៅដៅ; សម្ដីសៅដៅ (ច្រើនតែក្នុងពាក្យកាព្យ) : ចាស់ទុំតែងថា ជនទ្រើសពាលា ទ្រនង់យង់ឃ្នង ច្រើនធ្វើសៅដៅ ឃោរឃៅកន្លង អស់ញាតិផៅផង គេស្អប់គេខ្ពើម ។