សំកាំង
( កិ. ) ឈប់ទ្រឹងនឹងនៅមួយស្របក់ ឬធ្វើឲ្យគាំងនឹងនៅមួយស្របក់ : សំកាំងដៃ, ដំរីសំកាំងស្លឹកត្រចៀក, បក្សីសំកាំងស្លាប ។
( ន. ) ការឈប់ទ្រឹងនឹងនៅមួយស្របក់, ឬដំណើរធ្វើឲ្យគាំងនឹងនៅមួយស្របក់ : ឈប់មួយសំកាំង, មួយសំកាំងដំរី ។ ឈ្មោះអាគមមួយប្រភេទ សម្រាប់សូត្រសែកបំភាន់ស្មារតីបច្ចាមិត្រ ឲ្យស្រឡាំងកាំងគាំងទ្រឹងនឹងនៅមួយស្របក់ៗ : អាគមសំកាំង ។ ចេះសំកោកសំកាំង ចេះអាគមសំកោកនិងសំកាំង (មានតែពីក្នុងសម័យបុរាណព្រេងនាយ) ។