សំណាញ់ញាណ
បា. ( ន. ) (ញាណជាល) ញាណរបស់ព្រះសព្វញ្ញុពុទ្ធ ដែលទ្រង់រំពឹងប្រមើលមើលឧបនិស្ស័យសត្វលោកពុំរើសមុខ, ទ្រង់ប្រមើលមើលក្នុងមួយថ្ងៃពីរដងគឺក្នុងវេលាព្រឹកម្ដង ល្ងាចម្ដងជាដរាប : ព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធទាំងឡាយ លុះតែបានក្រាលសំណាញ់ញាណប្រមើលមើលឃើញឧបនិស្ស័យសត្វរួចហើយ ទើបទ្រង់សម្ដែងធម៌ ។