សំណែស
( ន. ) អ្វីៗដែលសេស, ដែលសល់ ។ ប. ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្សំនឹងពាក្យ សំណល់ ថា : សំណែសសំណល់ អ្វីៗដែលសេសសល់ (តាមប្រភពនៃពាក្យ សេស គួរប្រើជា សំណេស ប៉ុន្តែបានប្រើជា សំណែស យូរមកហើយ) ។
( ន. ) អ្វីៗដែលសេស, ដែលសល់ ។ ប. ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្សំនឹងពាក្យ សំណល់ ថា : សំណែសសំណល់ អ្វីៗដែលសេសសល់ (តាមប្រភពនៃពាក្យ សេស គួរប្រើជា សំណេស ប៉ុន្តែបានប្រើជា សំណែស យូរមកហើយ) ។