ស៊ែ

( ន. ) ប្រដាប់​ធ្វើ​ដោយ​សំណុំ​សក់​កន្ទុយ​សេះ​មាន​ដង​សម្រាប់​កាន់​វាយ​វាត់​កម្ចាត់​សុខុម​សត្វ​មាន​ស្លាប មាន​មូស, រុយ​ជាដើម (រ. ស. ហៅ ព្រះ​វាលវីជនី; ម. ព. នេះ​ផង) ។

( គុ. ) ដែល​មាន​ខ្នង​អ៊ែន គូទ-ង​បន្តិច : ខ្នង​អ៊ែន​ស៊ែ, រាង​ស៊ែ ។