ស្ងាត់

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

( គុ. ) ដែល​ស្ងប់​ឥត​មាន​សូរ​សព្ទ, ឥត​លេច​ឮ; ដែល​ស្ងប់​ឥត​ជ្រួល​ច្រាល់ : ទី​ស្ងាត់; ចិត្ត​ស្ងាត់​ចាក​កាម ។ ស្ងាត់​បាត់ ស្ងាត់​មិន​លេច​ឮ ។ ស្ងប់​ស្ងាត់ (ម. ព. ស្ងប់) ។ ស្ងៀម​ស្ងាត់ ស្ងៀម​មិន​ស្ដី​និយាយ, ស្ងៀម​មិន​ឮ​មាត់ ។ល។