ស្ដន
ជើង ដ, អ. ថ. ស្ដន់ សំ.; បា. ( ន. ) (ស្តន ជើង ត; ថន) ដោះ, កន្សោមដោះ; (រ. ស.) : ព្រះស្តន ដោះស្ដេចស្ត្រី (ច្រើននិយាយក្លាយជា សុដន់) ។ ស្តនយុគល ឬ ថន-- (ជើង ត, អ. ថ. ស្តៈន៉ៈយុគល់ ឬ ថៈន៉ៈ--) ដោះទាំងគូ ។ វិសជ៌នីយ (ះ), ខ្មែរបុរាណហៅដោយសន្មតិ ព្រោះថាមានសណ្ឋានស្រដៀងនឹងចុងដោះទាំងគូ ។