ស្តូប
ជើង ត សំ.; បា. ( ន. ) (ថូប) គំនរឬពំនូកដីជាដើម ដែលមានប៉ែកខាងលើខ្ពស់ស្រួច ។ ចេតិយតូចទាបដែលមានរាងស្រដៀងនឹងសណ្ឋានអកកំបោរឬសណ្ឋានចេតិយខ្សាច់ (ប្រើជា ស្តូបៈ ក៏បាន, អ. ថ. --ប៉ៈ; ខ្មែរច្រើនហៅក្លាយជា សថូប) ។
ជើង ត សំ.; បា. ( ន. ) (ថូប) គំនរឬពំនូកដីជាដើម ដែលមានប៉ែកខាងលើខ្ពស់ស្រួច ។ ចេតិយតូចទាបដែលមានរាងស្រដៀងនឹងសណ្ឋានអកកំបោរឬសណ្ឋានចេតិយខ្សាច់ (ប្រើជា ស្តូបៈ ក៏បាន, អ. ថ. --ប៉ៈ; ខ្មែរច្រើនហៅក្លាយជា សថូប) ។