ស្បិតរឹត
( កិ. ឬ កិ. វិ. ) កាញ់គ្នេរ, គិតកាញ់, រិះ, ស្វិតស្វាញ; តឹងតែង : កុំស្បិតរឹតពេក !; ធ្វើការស្បិតរឹត ។ ប្រើជា គុ. ក៏បាន : មនុស្សស្បិតរឹត, គំនិតស្បិតរឹត ។
( កិ. ឬ កិ. វិ. ) កាញ់គ្នេរ, គិតកាញ់, រិះ, ស្វិតស្វាញ; តឹងតែង : កុំស្បិតរឹតពេក !; ធ្វើការស្បិតរឹត ។ ប្រើជា គុ. ក៏បាន : មនុស្សស្បិតរឹត, គំនិតស្បិតរឹត ។