ស្បើយ
( កិ. វិ. ឬ គុ. ) ដែលស្រាក, ស្រាល, តិចចុះ; ស្រាន្ត, ស្រាកស្រាន្ត; ដែលផុតចាកទុក្ខព្រួយ; ដែលអស់សង្ឃឹម : ភ្លៀងស្បើយ ភ្លៀងអន់, ភ្លៀងនៅមានតិចតួច ។ ជំងឺស្បើយ ជំងឺស្រាកស្រាន្ត ។ រាប់អានយ៉ាងស្បើយ រាប់អានយ៉ាងស្រាល, យ៉ាងតោះតើយ, យ៉ាងសោះអង្គើយ ។ ស្បើយរហើយ ស្រាកស្រាលទុក្ខព្រួយ ឬស្រាកស្រាលជំងឺ ។ ជាសះស្បើយ ជាស្រឡះ, អស់ជំងឺ ។ ស្បើយគ្រោះថ្នាក់ រួចផុតពីគ្រោះថ្នាក់ ។ ស្បើយអាគក (ព. ប្រ.) ហើយគ្នា, អស់សង្ឃឹម (ព. សា.) ព. កា. សាមញ្ញថា : បើស្បើយអាគក ហើយតើត្រូវរក ពីណាមកផ្សំ មានតែត្រូវរក កុំនៅសម្ងំ តែកុំបន្លំ លួចលាក់ទ្រព្យគេ ។ល។