ស្ពែត

( គុ. ) ដែល​ទន់​ឬ​ខ្សោយ​ល្វែត, ដែល​មាន​អាការ​ស្អយ​ៗ : ទន់​ស្ពែត, រាង​ស្ពែត ។ កិ. វិ. ដែល​យំ​ចេញ​អាការ​មុខ​មាត់​ខ្សោយ​ៗ : យំ​ស្ពែត ។