ស្ពែះ

( គុ. ) ដែល​មាន​សណ្ឋាន​ធ្លាក់​ពភ្លែះ : បបូរ​មាត់​ស្ពែះ (និយាយ​ថា ស្ពេះ ក៏​មាន តែ​មិន​សូវ​ប្រើ) ។