ស្មត់

( ន. ) ឋានន្តរ​មន្រ្តី​ស័ក្ដិ​តូច ពួក​ស្នង, ក្រឡា​ពាស​ក្នុង​សម័យ​ពី​ដើម (បា. សមត្ថ; សំ. សមថ៌ “ដែល​អាច; ប៉ិន; រឹងប៉ឹង”) ។