ស្មី
សំ.; បា. ( ន. ) (ឝ្មី; សមី) ឈ្មោះឈើមួយប្រភេទស្លឹកល្អិតល្វន់ ប្រើជាអន្លក់ឬជាបន្លែស្លស្រឡក់បាន ។
ព. បុ. ( ន. ) ពាក្យបុរាណខាងពុទ្ធសាសនាសម្រាប់ហៅបព្វជិតដែលជាប់ចោទក្នុងបទបារាជិកណាមួយ, គណៈសង្ឃត្រូវហៅបុគ្គលនោះថា ស្មី, ដូចជាសួរយកចម្លើយថា : គេចោទស្មីឯងអំពីបទថា ..., ស្មីឯងត្រូវឆ្លើយឲ្យត្រង់តាមការណ៍ពិត... ។ បព្វជិតអ្នកជាប់ចោទឈ្មោះអ្វី គេត្រូវហៅថា ស្មីនេះ ស្មីនោះ តាមឈ្មោះរបស់សាមីរូប ។