ស្មុំ

ព. សា. ( ន. ) អ្នក​សុំ​ទាន (ស្មូម); ការ​សុំ ។ គុ. ដែល​ហៃ​ខាង​ទទូច​សុំ​គេ នេះ​ហើយ​នុះ​ទៀត ឥត​អៀន​ខ្មាស : មនុស្ស​ស្មុំ; ចិត្ត​ស្មុំ (ម. ព. ស្មូម ផង) ។