ស្រកាក
( គុ. ) ដែលប្រឡាក់ប្រឡូសដោយកាក, ដែលប្រឡាក់ស្រមាមប៉ាក; គគ្រាត, គគ្រីតគគ្រាត : ប្រឡាក់ដៃស្រកាក; ស្រែងស្រកាក ។ ព. ប្រ. ដែលមានសេចក្ដីសៅហ្មង, មិនបរិសុទ្ធ : ខ្លួនឯងស្រកាកមិនគិត គិតតែទូន្មានប្រដៅគេឲ្យកាន់សីល !
( គុ. ) ដែលប្រឡាក់ប្រឡូសដោយកាក, ដែលប្រឡាក់ស្រមាមប៉ាក; គគ្រាត, គគ្រីតគគ្រាត : ប្រឡាក់ដៃស្រកាក; ស្រែងស្រកាក ។ ព. ប្រ. ដែលមានសេចក្ដីសៅហ្មង, មិនបរិសុទ្ធ : ខ្លួនឯងស្រកាកមិនគិត គិតតែទូន្មានប្រដៅគេឲ្យកាន់សីល !