( គុ. ) ដែលត្រមែង; ដែលរួញថយ : ចិត្តស្រគែល ឬ ស្រគែលចិត្ត ។ កិ. វិ. ដែលទើសទៅពុំរួច : ថយក្រោយស្រគែល ។
