ស្រិម
សំ. ( កិ. វិ. ) (ស្រិម្ភ “បៀតបៀន; ពិឃាត; បំបាត់បង់, ធ្វើឲ្យវិនាស, ឲ្យលិចលង់”) ដែលលិចបន្តិចម្ដងៗសន្លឹម : លិចស្រិម ។ ព. ប្រ. ដែលចេះតែខាតបង់ហិនហោចទ្រព្យសម្បត្តិឥតមានសេចក្ដីចម្រើន ឬដែលចេះតែដុនដាបពៀបចុះឥតស្រាកស្រាន្ត ។ ស្រឹម