Jump to content

ស្រឹង

ពីWiktionary

( គុ. ) ដែល​អស់​សម្ងួត, ស្ងួត​ក្រៃ​ពេក : ស្ងួត​ស្រឹង។ ស្ងួត​ដល់​ស្រួយ : ស្រួយ​ស្រឹង ។

( ន. ) ឈ្មោះ​ឫស្សី​ព្រៃ​មួយ​ប្រភេទ : ឫស្សី​ស្រឹង ។ ឈ្មោះ​ខ្ទឹម​មួយ​ប្រភេទ : ខ្ទឹម​ស្រឹង ។ ក្រា​ជញ្ជក់​ផ្លែ​ស្រូវ ដែល​កំពុង​នៅ​ជា​ទឹក​ដោះ : ស្រឹង​ជញ្ជក់​ស្រូវ (ហៅ​តាម​ទម្លាប់​ដោយ​ស្រុក, អ្នក​ស្រុក​ខ្លះ​ហៅ ត្រឹង) ។