ស្រុតិ
សុ្រ-តិ សំ. ( ន. ) (ឝ្រុតិ) ការស្ដាប់; ត្រចៀក; ដំណឹង; វេទ ។ ស្រុតិធរ គុ. ដែលខ្មីឃ្មាតសង្វាតរៀនសូត្រ, ដែលជាអ្នករៀន : មនុស្សស្រុតិធរ; បើស្ត្រីជា ស្រុតិធរា ។ ន. អ្នកមានចំណេះ; អ្នកចេះវេទ : ពួកស្រុតិធរ។
សុ្រ-តិ សំ. ( ន. ) (ឝ្រុតិ) ការស្ដាប់; ត្រចៀក; ដំណឹង; វេទ ។ ស្រុតិធរ គុ. ដែលខ្មីឃ្មាតសង្វាតរៀនសូត្រ, ដែលជាអ្នករៀន : មនុស្សស្រុតិធរ; បើស្ត្រីជា ស្រុតិធរា ។ ន. អ្នកមានចំណេះ; អ្នកចេះវេទ : ពួកស្រុតិធរ។