ស្រៀវ
( កិ. ) ព្រឺស្រយង់ស្រពន់ ដោយប៉ះពាល់សម្ផស្សប្លែកខុសប្រក្រតី មានសម្ផស្សត្រជាក់ជាដើម : ស្រៀវធ្មេញ ។ ព្រឺដោយស្ញើបខ្លាំង : ខ្លាចស្រៀវសាច់ ។ ព្រឺខ្លួនខ្ញាកៗ សង្កើសង្កាញ់រកកល់គ្រុន : យប់មិញមិនគ្រុនទេ គ្រាន់តែស្រៀវបន្តិចៗ ។ ស្រៀវគ្រុន ឬ គ្រុនស្រៀវ គ្រុនមានលាយស្រៀវផង ។ ស្រៀវស្រាញ (ម. ព. ស្រាញ) ។
( គុ. ) តូចរៀវ, ខ្ពស់ស្រឡះសមរម្យ : រាងស្រៀវ ។ ខ្ពស់ស្រឡេវគួស្ញើប : ដើមឈើខ្ពស់ស្រៀវ ។ រួស, ដែលខ្លាចរំពាត់ : សេះស្រៀវ, គោស្រៀវ (ប្រើតាមទម្លាប់ដោយស្រុក) ។