ស្រែន្យ
ស្រែន ( ន. ) ពាក្យប្រើក្លាយឃ្លាតមកពី សែន្យ ដែលក្លាយមកពី សំ. សៃន្យ “សេនីយ៍” គឺទាហានឬកងទ័ពជើងគោក (ម. ព. សែន្យ ឬ សែន្យា) ។ ខ្មែរប្រើពាក្យ ស្រែន្យ ជាឋានន្តរមន្រ្តី, ដូចជា ស្រែន្យសង្រ្គាម; ស្រែន្យធិបតី (ស្រែន្យាធិបតី < សៃន្យាធិបតិ); ស្រែន្យអនុជិត (សែន្យានុជិត < សៃន្យានុជិត) ជាដើម ។