ស្រ័យ
ស្រៃ សំ. ( ប. ) (ឝ្រយ ឬ ឝ្រយណ “ទីអាស្រ័យ, ទីពំនាក់, ទីជ្រកកោន”) ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្សំនឹងពាក្យ គុណ ថា គុណស្រ័យ គុណជាទីអាស្រ័យ, គុណបំណាច់ ។ ទារគុណស្រ័យ ទារគុណបំណាច់ (និយាយថា ទារគុណទារស្រ័យ ក៏មាន) ។ យកគុណស្រ័យ ឬ យកគុណយកស្រ័យ (ម. ព. យក) ។