ស្លង់

( កិ. ) យក​ឈើ​ជាដើម​ចុក​បិទ​រន្ធ​ឲ្យ​ជិត​ឬ​ឲ្យ​តូច​តាម​ត្រូវ​ការ : ស្លង់​ប្រហោង​ដែល​ខួង, ស្លង់​ដុំ​រទេះ​ដែល​ហោក ។